تنهایی های من

کاش توانائي آنرا داشتم که بر گردونه ی سپيد مي نشستم و بسوی تو ای جلوه گاه پنهان آرزوی من روی آورم برای چه هنوز در اين تبعيد گاه ناچيز مانده ام آخر ميان من و جهان خاک که وجه اشتراکي باقي نمانده است . . . اهــــورايــــي بـــــاشــيــد